Januari 2002. Ik zit op kantoor op een bovenverdieping van een gebouw ergens in Amsterdam Zuidoost. Het kantoor puilt uit van de mensen. Ik werk in een ruimte van amper twintig vierkante meter. Deze kamer deel ik met twee collega maatschappelijk werkers. We hebben een samenwerkingsverband met een aantal groepswerkers. Zij begeleiden, in hetzelfde complex, problematische jongeren na schooltijd.

Kleurrijk
Als maatschappelijk werker doe ik de gesprekken voornamelijk bij de gezinnen thuis. Gelukkig hoef ik daardoor niet altijd op ‘onze’ overvolle werkplek te zitten. Ondanks de hectiek doe ik het werk heel graag. Het is letterlijk en figuurlijk zeer kleurrijk. Ik heb voornamelijk Surinaamse en Ghanese collega’s en dito gezinnen. Ik krijg op deze manier heel wat mee van de diverse culturen. Er wordt bijvoorbeeld door mijn collega’s veel en graag over eten gepraat. En als er een feest is geweest, dan wordt wat over is meegebracht naar het werk. Dat gaat negen van de tien keer zo! Er wordt ook veel gefeest en gedanst buiten werktijd. Prachtige verhalen en foto’s van festivals en privéfeesten. Ik smul ervan, ben gek op dansen en voel dus veel herkenning.

Is dit wat ik wil?
Ondanks dat ik het naar mijn zin heb in mijn vakgebied en ik met interessante collega’s werk, denk ik steeds vaker aan een andere invulling van mijn week. Onze leidinggevende is een aardige vrouw, maar ze kan al heel lang het werk niet aan en wordt op een gegeven moment door de directie op een zijspoor gezet. Haar werk wordt meteen overgenomen door een mannelijke collega. Hij is een stuk efficiënter, maar alles is nieuw voor hem. Iedereen draagt een steentje bij, zodat hij wat sneller ingewerkt raakt.

Nog een gezin erbij?
Verder heb ik een te zware caseload en er gaat voorlopig niets af, is mij verteld. Sterker nog; de directeur vraagt me doodleuk of ik er nog een gezin bij kan nemen. ‘Margareth, jij hebt zoveel ervaring. Je levert heel goed werk, dat ga je zeker redden.’
‘Wanneer ga ik dat doen dan?’
‘Tussen de middag bijvoorbeeld?’
Ik kijk hem ongelovig aan. ‘Nee, dat gaat echt niet. Ik heb mijn pauze gewoon nodig’ en doe er verder het zwijgen toe.

Hoog ziekteverzuim
Ik begrijp als geen ander waarom het ziekteverzuim op deze plek zo hoog is. Om de haverklap valt er weer iemand uit. Zware griep, overspannen etc. Er wordt niet goed voor ze gezorgd door de organisatie. Ik weiger echter beslist om slachtoffer van dit systeem te worden, dat voel ik duidelijk. Een ‘dun’ beginnetje is er al.

Van wie moet ik naar deze werkplek?
Tegen mijn natuur in loop ik ’s ochtends langzaam naar het gebouw om de werkdag te beginnen. Mijn post bekijk ik soms niet meteen, omdat het te veel is. Mailtjes lees ik vaak heel vluchtig door, want er wacht ander werk. Ik vraag me steeds vaker af van wie ik naar deze werkplek moet en waarom. Wat zou er gebeuren als ik niet meer moet? Wil ik zelf ook afstevenen op een burn-out? Natuurlijk niet!

Het roer in eigen hand
Het plezier in het werken met de gezinnen en het contact met mijn collega’s is super, maar allerlei zaken eromheen storen mij steeds meer. We hebben bijvoorbeeld structureel te weinig computers (het is 2002), maar er wordt verwacht dat alle rapportages op tijd af zijn. We moeten ineens tijd schrijven, terwijl de directie weet dat er een collega bij moet. Dan weet je toch dat je ons niet extra kan belasten met nog meer administratie erbij?

Ontslag
Ineens voel ik het. Ik maak de keuze om ontslag te nemen en voor mezelf te gaan beginnen. Mijn eigen vorm te kiezen, doen wat al een tijdje lag te sluimeren maar nu verder aan het ontwaken is! Het uitspreken van mijn besluit bij alle betrokkenen geeft me extra lucht en maakt dat het vele werk minder op me drukt, want het is nog maar tijdelijk. Ik heb mijn leven terug!

Tien voordelen als je huurt bij Centrum Meander

  1. Meander is maatschappelijk relevant: Het leveren van een bijdrage aan het meehelpen oplossen van maatschappelijke vraagstukken.
  2. Meander staat voor bewustzijnsontwikkeling en spirituele groei: De ‘ander’ kan nooit verder gebracht worden dan dat je zelf bent.
  3. Meander is een plek waar inspiratie centraal staat: Het delen van ervaring en kennis ondersteunt en enthousiasmeert.
  4. Meander verbindt: Werken vanuit een warme en veilige omgeving, die met elkaar wordt gecreëerd.
  5. Bij Meander wordt er gewerkt vanuit interesse en passie: Werken vanuit een gemeenschappelijke holistische visie.
  6. Meander staat voor kwaliteit en inzet: Blijven ontwikkelen en initiatieven tonen.
  7. Bij Meander werk je in een open en ongedwongen sfeer: Veel ruimte voor eigen invulling.
  8. Meander ontzorgt: Zelfstandig ondernemen op een locatie zonder financieel risico of langdurige verplichtingen.
  9. Meander ligt centraal: Het Centrum ligt aan een Rijksweg op een zeer makkelijk te bereiken locatie.
  10. Bij Meander ont-moet je: Geloof in eigen keuzes. Het mooie van ont-moeten is dat het vrij en licht voelt. Je moet namelijk helemaal niets.

Ben jij op zoek naar een werkruimte in de omgeving Castricum-Alkmaar?
Voel je je aangesproken door bovenstaande tekst? Dan is je reactie van harte welkom.
Bel of mail me gerust! Margareth Beerepoot 072-5020844, info@centrummeander.nl.